|
|
 |
W pogoni za karierą straciłam coś nieskończenie cenniejszego...» |
 |
Urodziłam córeczkę, gdy miałam 17 lat. Wiem, jak to jest być wytykaną palcami...» |
 |
To, że zapobiegłem tragedii było dziełem przypadku.» |
 |
Nie rozumiałem, co się dzieje i diabli mnie brali na myśl, że ktoś krzywdzi nasze dziecko!» |
 |
Czy to moja wina, że synek wciąż chorował? Szef uważał, że tak.» |
 |
Czy trzeba urodzić, żeby pokochać dziecko? Czy cudze można traktować, jak własne? Ja wiem, że to możliwe.» |
 |
Pojawienie się Zenka w naszym domu, zmieniło całkowicie życie moje i Julki.» |
 |
Są wydarzenia, których biegu nie można już odwrócić. Trzeba się z nimi pogodzić i żyć. Tylko jak?» |
 |
Myślałam, że jeśli otoczę się szczelnym murem nikt nie zrani ani mnie, ani mojego dziecka. Nie wiedziałam tylko, że do szczęścia potrzeba jednak czegoś więcej.» |